AILE!
Gozlerini actiginda coktan sehre varmislardi. Yolun iki tarafinda turunc bahceleri.. Mavi demirli eski kopruyu gordugunde buyukannesinin evine yaklastiklarini fark etti. Kucaginda pelus kopegi, annesine sirnasti. Erkek kardesi on koltukta arabalarla ilgili hararetli bir konusma yaparken, babalari donecegi sokagi kacirmamak icin dikkatle yolu izliyordu. Biraz sonra evin onune geldiler. Arabayi her zamanki yerine, sonradan beton bir duvarla ayrilan park yerine, birakip esyalari yuklendiler. Kucuk kiz sirt cantasiyla pelus kopegini alip yurumeye basladi, once dis kapi acildi, asansorden indiklerinde ,her zaman oldugu gibi, ardina kadar acilmis kapida onlari bekleyen yasli kadin ve ailenin diger uyeleri sevincle karsiladi bu uzaktan gelmis yorgun aileyi. Esyalari odaya tasiyip oturma odasina gectiler hep birlikte. Buyukler hasret telasina dusmusken, kucuk kiz kumandasiz eski televizyona kostu. Dugmesine basip televizyonu acti, sesini iyi duyabilmek icin daha da yaklasti televizyona, sonra buyukanne yanina cagirdi kucuk kizi: ‘Gel hele buraya!’ kucuk kiz gulumseyerek kostu, buyukanne iki yanagindan optu cocugu sevgiyle, birbirlerine sarilip oturdular bir sure. Anne terligini giymis cayi demlemeye giderken herkes sohbete daldi, odanin kapisi kapaliydi cunku 2 elektrikli soba o kucucuk odayi sicak tutmaya anca yetiyordu. O aksam her sene oldugu gibi ilk bulusmanin tadini cikardilar. Yataklar hazirlanmaya basladi ve kucuk kiz abisiyle birlikte televizyonlu sicak odada uyuyacagi icin cok mutlu oldu, ama yorganin icine girdigi gibi uyuyakaldi, uyurken gulumsuyordu cunku ertesi gun ailenin geri kalan uyeleri de gelecekti, yine hep beraber harika bir tatil gecireceklerdi, aksamlari gec yatilacak, yetiskinler okay oynayacak, ve teker teker herkes kucuk kizla ilgilenecek, en buyuk dayisi onu yine yavru kopek alma vaadleriyle kandiracakti. Boyle gececekti bir tatil daha. Belki teyzesi de olacakti, hic onun yanindan ayrilmayacak surekli yanaklarini kollarini sikistirip onu sevgiden bunaltacakti, ya da piknige gideceklerdi hep beraber, arabalarin radyolarini acip sevincle mangali yakacaklardi. Hep boyle mutlu olalim diye dusundu kucuk kiz, her zaman birlikte olalim hic ayrilmadan, yine gulumsedi o guzel gunu sonsuzlukta yasatircasina :)
AILEME ADANMIS ANILARIMLA, bugun aramizda olmayan ve kalbimde hep guzel anilarini birakan o degerli insanlara… ne sizi ne de gecmisi unutabilirim, bana hep guzel gunler yasattiginiz icin sizlere sonsuz tesekkurler…
